'yolun sonu' dediler,
'artık yere inme zamanı'
'sarı, bedenden düşmektir yere;
yeşil, yeniden doğmak bedende'
ayrılığı renklere yükleyenlere direniyorum bak,
buz tutmuş gecelerde bile...
şiraze
Yarına kalan sadece bir yanıltıcı saniye,Ve lacivert bir gün hükmündeki;Biten, bitiren takvim yaprakları…Taze anılar da barındırsaVicdan geçişleri tarumar da olsa Yine bir Eylül daha bitti işte...Ebruli bir gülümse ile girdi gönüllereKara simgelere inat bir eda hâkim benliğindeYazdan artanVe kıştan bir dürtü ileGeldiVe gitti işte...Tırnak içine alındı adıGüzel bir mısra serencamındaydıFısıldadı düşleriniFısıldadı ve kaçtıTek bir saniye bile;Yitirmeden...Kalem neşesi onda yandıCümlelerde artık yorgun Bazen hüzne boğduBazen de süruraAma adı Eylül'düVe ona bir tek hüzün yakışırdı...Zamansız değildi herşeyHerşey tam zamanlıydıVe bir yağmur mahpusundaIlık ılık düştü gönüllereMülteci asiliklerVe yeni yetme sevdalar nisbetinde...İşte yine koca bir Eylül daha Bitti…İşte yine hüzün ile yoldaş alemVarlığı artık olmasa daVe aslında tanımı her yere yazılsa daYokluğundaki neşvesiyleYine alem, ademle onun yolunda... SeHeR
